Sunday full of friendship / Dostlukla dolu pazar

Scroll down to read in English


Yanınızda kalem kağıt olmayınca kendinizi garip hissediyor musunuz? Ben hissediyorum kesinlikle. Bu yüzden pazar günü yurt dışında yaşadığı için az görüşebildiğim canım arkadaşlarımdan biri ile buluşmaya giderken yanımda kalem kağıt olmadığını fark edince kendimi ilk gördüğüm kırtasiyeye attım ve bir Pilot V-Pen, bir teNeues defter ve bir de Kadıköy Eminönü vapur yolculuğumu zevkli kılan ufak bir çocuk kitabı aldım. Bu arada, çocuk kitaplarını seviyorum, teorik detaylara girmeden, yalın ve net şekilde ortaya koyuyorlar konuları. Üstüne üstlük eğlenceliler de...


Gidilen hamam, üzerine yenilen yemek ve sonrasında çay yanında sohbet. Üç sene önce neredeydik, neler yapıyorduk? Peki ya altı sene önce? Peki dokuz, peki oniki, onbeş? Şimdi yaptıklarımızı, dönüştüğümüz bu insanları hayal etmiş miydik? Hayır! Hayat bizi bir yerlere götürmüştü ve götürmeye de devam edecek. Ama attığımız her adım aslında bir seçim ve her seçimimizde hayatımızı biraz daha şekillendiriyoruz. Mevlana'nın söylediği gibi: "Üstünde atlas libas varsa sen dikmişsindir, çul aba varsa onu da sen dokumuşsundur". Bakalım üç sene sonra bu satırları okurken, nerede ve ne yapıyor olacağız!


Bu da, gelecek yıllara hatıra olarak kalsın. Merak ediyorum, ne kadar değişmiş olacağız?

Sevgiler,

Zeynep Ayşeyiseviyo

CONTINUE to READ in ENGLISH


Do you feel awkward when you don't have pen and paper with you? I certainly do! That's why, when I noticed that I don't have a notebook or pen while I was heading to meet with a close friend of mine who lives in abroad so we don't have chance to see each other frequently, I stepped into the first stationery store I saw and got a Pilot V-Pen and teNeues Notebook and a children's book about paintings. I like children's books since they provide the matter in a basic form without all theoretical details and discussions. Besides, they are more fun!

Having Turkish bath, dining together and having tea afterwards... Where were we three years before, what were we doing then? What about six years before? Nine, twelve, fifteen years before? Did we imagine the things we are doing right now or the people we became? No! Life takes us somewhere and it will be... Nevertheless, we shape our lives within every step, within every decision. As Rumi says: "If you have a satin garment you sewed it, if you have a sackcloth you weaved it." Let's see, where will we be, what will we be doing re-reading these lines three years later. 

And the last photo remains here as a remembrance for the next years. I wonder how much we will be changed?

Cheers,

Zeynep LovesAisha

2 comments:

  1. Ah, nothing like spending time with a friend whom you have not seen for awhile. I have done the same this past Saturday, meeting a friend at the museum. Though have not seen each other in 2 years, the conversation went incessantly, the same humor was shared with ease.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Oh what a relief and what a nice hug, isn't it!

      Delete

Powered by Blogger.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...