Bir Zeytinin Hikayesi

Scroll down to read


Bir tabak zeytinin hikayesini anlatacağım size. Zeytin ne ki! 7 il, 40 saat, 8 yemek, sayısız çay! 32 kısım tekmili birden bu hikayede. 



Bilirsiniz bazı şeyler ufacık bir fikirle, "yapsak ne güzel olur değil mi?" temennisi ile başlar. İzmir seyahatimiz de böyle başladı. İzmir'e gitsek ne güzel olur değil mi dedi birisi. Bir diğeri, ah evet harika olur dedi. Ötekisinden ses geldi: "Araç ayarlasak" Beriki "Ben ayarlarım" dedi. Herkes kalbini koydu ve biz 15+1800 kişi İzmir'e doğru yola çıktık. 


Börekler yenildi, tatlılar "ay ben diyetteyim aslında" denilerek lüpletildi, tostlar ayranlara katık edildi ve Cumartesi öğleden sonra İzmir'e vardık. Bizim söyleyişimizle Can Kırtasiye, resmi adıyla Can Fotokopi bizi devasa bir masa ve insanın midesini de gözünü de doyuracak ikramlarla karşıladı. En önemlisi de büyük bir sevgiyle. Onların misafirperverliğine ne kadar teşekkür etsek az. O devasa masalar doldu, taştı, yetmedi. Fotoğraflar çekildi, kalemler denendi, eller sıkıldı ve birbirlerini sadece profil fotoğrafından tanıyan insanlar sanki yıllardır tanışıyormuş gibi kaynaştı. 



Ertesi sabah kahvaltımızı yaptık, yola revan olduk. Her gördüğümüz yerde durup yemek yiyerek, Bursa'ya kadar geldik. Orhangazi'de bir köy kahvesinde çayımızı kahvemizi içtik, kimbilir kaç yıllık bir çınar ağacının altında. Ve sonra bir evin kapısına yanaştık. Aslen oralı olan bir abimizin bize bir sürprizi vardı. İşte bu hikayeyi başlatan o zeytinler, abimizin zeytinliğinden çıkıp bizim soframıza geldi. Cumartesi sabah altıda başlayan yolculuğumuz pazar gecesi onikide, hepimiz evlerimize dönüp dostluktan ve güzellikten şişmiş bir bal kabağına dönünce bitti. 

                


Şimdi ben bakıyorum, bu blogda 1300 kişi olmuşuz, Facebook'ta sayımız 2000'e yaklaştı. Bir blog, minicik bir kar tanesi yuvarlana yuvarlana çığ gibi büyüdü. Ve bugün o dostluklar başka şehirlere uzanıyor... Hepiniz iyi ki varsınız! İyi ki Bana Sıkça Yaz ailesinin bir parçasısınız! Teşekkürler, binlerce kere teşekkürler.

Zeynep Duygusalkalem

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

I am going to tell you the story of this olives. Just an olive? No. 7 cities, 40 hours, 8 meals and unlimited tea. 

You know, most of the things start with a tiny idea like "wouldn't it be great?" so our Izmir trip. Someone said, "Oh it would be great to make a trip to Izmir" and the other replied "Fantastic idea" Another one said "Maybe if we can arrange a car" and the other said "Oh, I can arrange it" and we hit the road with 15 + 1800 people. 

Turkish pies has been eaten, deserts swallowed while saying "Actually I am on a diet" and some toast has been sent down. We finally arrived Izmir around afternoon. Can Fotokopi has welcomed us with a great hospitality and with great affection. We cannot thank enough! Those great tables has been full. We took photos, we tried pens and shake hands. People swarmed with each other like they have known each other for years. 

We hit the road back after the breakfast. With several meal and tea breaks we have arrived Bursa. We had a cup of coffee under a great plane tree at Orhangazi and our car stopped in front of a house. One of our friend which is actually from Orhangazi, surprised us with those olives from their own garden. 

Well, I am quite surprised that we are around 1300 in the blog and nearly 2000 in the Facebook group. A little blog, a small group snowballed into something this big. And today those friendships are reaching to other citiess. I am glad that you are here! I am glad that you are a part of this family of Write to Me Often. Thank you a hundred times!

Zeynep Emotionalpen

26 yorum:

  1. Mükemmel yol arkadaşları, mükemmel evsahipleri, mükemmel hava, mükemmel bir şehir, ortak zevkimiz kalem. Daha ne istenir ki! Hepinizi çok seviyorum.

    YanıtlaSil
  2. ne güzel deyip kısaca yorum yaptığımı sandım galiba :) güzel olan dostluklar, birlikte paylaşılan anlar.. yenilenler içilenler geçer gider yaşanılan anlardaki güzellikler anılarda kalır.. nice daha güzel günleriniz olsun inşallah.. ♥

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkürler Nilgün hanımcım. İnşallah sizinle de karşılaşırız bir yerde...

      Sil
  3. Harikasınız, muhteşem bir anı olmuş, Zeynep'cim sen de öyle güzel yazıya dökmüşsün ki... bayıldım, daha nice güzel anılara BSY! :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkürler Erencim, siz olmadan BSY olmazdı.

      Sil
  4. Çok güzelmiş:) Biz size teşekkür ederiz ki bizimle bu sayfayı ve bilgilerinizi paylaşıyorsunuz:)

    Sevgiler

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ben teşekkür ederim. İyi ki varsınız!

      Sil
  5. Katılamayanlar olarak imrenerek izledik.Blog ve Bana Sıkça Yaz grubunda emeği geçen başta siz olmak üzere tüm arkadaşlarımıza teşekkürler :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Umarım siz de önümüzdeki buluşkalara katılabilirsiniz.

      Sil
  6. Yanıtlar
    1. Sami bey umarım bir gün sizinle de tanışabiliriz. Sevgiler

      Sil
  7. Cânım. ^^ (Buraya kem gözler için "kalemleri ucu üzerine yere düşe" ahı gelecek.)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Canımın içi! Bizi çekemeyenin gömleğine baystate blue dökülsün aşskdjfasşdlkfj

      Sil
  8. En keyifli yolculuklarımdan biriydi. Biliyorum ki devamı da gelecek. İyi ki varsın BSY! İyi ki varız BSY!

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sen olmasan bu blog çok eksik kalırdı Fp Ail :)

      Sil
    2. Lan bacım, sen böyle yazınca şöyle bir baktım da ben ilk yorumu baya baya bloga ortak olmuşum gibi yazmışım, nasıl gaza geldiysem artık :)))) Yanlış anlaşılmak istemem valla, istersen komple silebilirsin benim ilk yorumu :)

      Sil
  9. Fazlasıyla tatlı bir ekip, imrendim gerçekten facebookta fotoğrafları görünce. Daim olsun; muhabbetimiz, kardeşliğimiz, birliğimiz. :) İyi ki varsınız. <3 <3 <3

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkürler. Bir dahaki sefere sizinle de yüz yüze tanışmak kısmet olur inşallah.

      Sil
  10. Ben de çok istemiştim katılmayı ama Konak Meydanında Öğrenme Şenliğimiz olduğu için gelemedim. Tam da o saatlerde engelli öğrencilerin gösterileri vardı, kaçamadım da. Neyse nasip değilmiş. Umarım bir dahaki sefere nasip olur :)

    YanıtlaSil

Blogger tarafından desteklenmektedir.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...